-
1 everto
ē-verto or - vorto, ti, sum, 3, v. a., to overturn, turn upside down (syn. demolior, destruo, extinguo, diruo, deleo, etc.).I.Lit.A.In gen. (very rare):B.aequora ventis,
to upturn, agitate, Verg. A. 1, 43; cf.aquas,
Ov. H. 7, 42:mare,
Sen. Ep. 4:campum,
i. e. to plough, Val. Fl. 7, 75:cervices,
to twist, Ter. Heaut. 2, 3, 131 Ruhnk.—More freq. and class. (not in Caes.),In partic.1.To overturn any thing from its position, to overthrow, upset, throw down:b.naviculam,
Cic. de Or. 1, 38, 174; id. Par. 3, 1, 20; id. Fin. 4, 27 fin.; cf. id. Rep. 1, 34:pinum,
Verg. G. 1, 256; Plin. 16, 31, 56 § 130; cf.poët.: Ismara,
i. e. the trees of Ismarus, Stat. Th. 6, 107:currum,
Curt. 4, 15; cf.equum,
Prop. 4 (5), 10, 8.— Transf., of persons:eversus,
thrown down, Plin. 21, 19, 77, § 132; 26, 13, 85, § 137.—Designating the term. ad quem:si quis Athon Pindumve revulsos Sede sua, totos in apertum everteret aequor,
Ov. M. 11, 555; cf.:tecta in dominum,
id. ib. 1, 231.—Transf., to overthrow, subvert, destroy:2.urbes (with diripere),
Cic. Off. 1, 24:Carthaginem,
id. Rep. 6, 11:Trojam,
Ov. M. 13, 169:castellum,
Hor. Ep. 2, 2, 34:funditus arces,
Sil. 17, 376.—To turn out, drive out, expel a man from his possession:II.ut agro evortat Lesbonicum, quando evortit aedibus,
Plaut. Trin. 3, 1, 15; so,adolescentem bonis,
id. ib. 1, 2, 177:pupillum fortunis patriis,
Cic. Verr. 2, 1, 51:eos fortunis omnibus,
id. Div. in Caecil. 6, 21; id. Fl. 5:hunc funditus bonis,
id. Rosc. Am. 39 fin. —Trop. (Acc. to I. B.)A.To overturn, overthrow:B.ab imo summa,
Lucr. 5, 163:aliquem non judicio neque disceptatione, sed vi atque impressione evertere,
to ruin, Cic. Fam. 5, 2, 8:aliquem fortunis omnibus,
id. Div. in Caec. 6, 21.—To overthrow completely, to subvert, ruin, destroy:funditus aratores,
Cic. Verr. 2, 3, 18 fin.:funditus civitates,
id. Pis. 35, 86:eversa per te et perdita civitas,
id. ib. 24, 57; id. Lael. 7, 23; cf. Quint. 2, 16, 4; Verg. G. 1, 500:funditus amicitiam,
Cic. Fin. 2, 25; cf.:penitus virtutem,
id. ib. 3, 3:totum genus hoc regiae civitatis,
id. Rep. 2, 29:leges, testamenta,
id. Verr. 2, 2, 19; cf. id. Cat. 1, 7 fin.:constitutam philosophiam,
id. Ac. 2, 5, 15; cf.definitionem,
id. 2, 6 fin.:finitionem,
Quint. 7, 3, 23:opus,
id. 2, 17, 34:majestatem dictatoriam et disciplinam militarem,
Liv. 8, 30 fin.:patrimonium,
to waste, squander, Dig. 47, 6, 1:pietatem,
Lucr. 3, 84:spem,
Ov. M. 13, 623:Crassos, Pompeios,
to ruin, Juv. 10, 108: titulum, to erase, Capit. Gord. Tert. 34. -
2 vorto
ē-verto or - vorto, ti, sum, 3, v. a., to overturn, turn upside down (syn. demolior, destruo, extinguo, diruo, deleo, etc.).I.Lit.A.In gen. (very rare):B.aequora ventis,
to upturn, agitate, Verg. A. 1, 43; cf.aquas,
Ov. H. 7, 42:mare,
Sen. Ep. 4:campum,
i. e. to plough, Val. Fl. 7, 75:cervices,
to twist, Ter. Heaut. 2, 3, 131 Ruhnk.—More freq. and class. (not in Caes.),In partic.1.To overturn any thing from its position, to overthrow, upset, throw down:b.naviculam,
Cic. de Or. 1, 38, 174; id. Par. 3, 1, 20; id. Fin. 4, 27 fin.; cf. id. Rep. 1, 34:pinum,
Verg. G. 1, 256; Plin. 16, 31, 56 § 130; cf.poët.: Ismara,
i. e. the trees of Ismarus, Stat. Th. 6, 107:currum,
Curt. 4, 15; cf.equum,
Prop. 4 (5), 10, 8.— Transf., of persons:eversus,
thrown down, Plin. 21, 19, 77, § 132; 26, 13, 85, § 137.—Designating the term. ad quem:si quis Athon Pindumve revulsos Sede sua, totos in apertum everteret aequor,
Ov. M. 11, 555; cf.:tecta in dominum,
id. ib. 1, 231.—Transf., to overthrow, subvert, destroy:2.urbes (with diripere),
Cic. Off. 1, 24:Carthaginem,
id. Rep. 6, 11:Trojam,
Ov. M. 13, 169:castellum,
Hor. Ep. 2, 2, 34:funditus arces,
Sil. 17, 376.—To turn out, drive out, expel a man from his possession:II.ut agro evortat Lesbonicum, quando evortit aedibus,
Plaut. Trin. 3, 1, 15; so,adolescentem bonis,
id. ib. 1, 2, 177:pupillum fortunis patriis,
Cic. Verr. 2, 1, 51:eos fortunis omnibus,
id. Div. in Caecil. 6, 21; id. Fl. 5:hunc funditus bonis,
id. Rosc. Am. 39 fin. —Trop. (Acc. to I. B.)A.To overturn, overthrow:B.ab imo summa,
Lucr. 5, 163:aliquem non judicio neque disceptatione, sed vi atque impressione evertere,
to ruin, Cic. Fam. 5, 2, 8:aliquem fortunis omnibus,
id. Div. in Caec. 6, 21.—To overthrow completely, to subvert, ruin, destroy:funditus aratores,
Cic. Verr. 2, 3, 18 fin.:funditus civitates,
id. Pis. 35, 86:eversa per te et perdita civitas,
id. ib. 24, 57; id. Lael. 7, 23; cf. Quint. 2, 16, 4; Verg. G. 1, 500:funditus amicitiam,
Cic. Fin. 2, 25; cf.:penitus virtutem,
id. ib. 3, 3:totum genus hoc regiae civitatis,
id. Rep. 2, 29:leges, testamenta,
id. Verr. 2, 2, 19; cf. id. Cat. 1, 7 fin.:constitutam philosophiam,
id. Ac. 2, 5, 15; cf.definitionem,
id. 2, 6 fin.:finitionem,
Quint. 7, 3, 23:opus,
id. 2, 17, 34:majestatem dictatoriam et disciplinam militarem,
Liv. 8, 30 fin.:patrimonium,
to waste, squander, Dig. 47, 6, 1:pietatem,
Lucr. 3, 84:spem,
Ov. M. 13, 623:Crassos, Pompeios,
to ruin, Juv. 10, 108: titulum, to erase, Capit. Gord. Tert. 34. -
3 dēleō
dēleō ēvī (dēlērat, C.; dēlēsset, L.), ētus, ēre [de + LI-], to erase, efface, obliterate, blot out: epistulas: cum tabulas prehendisset, digito legata delevit: Non delenda carmina, H.: tabellas, O.: tabulas, Iu.—In gen., to abolish, destroy, annihilate, overthrow, raze, extinguish: urbīs: ante Carthaginem deletam, S.: Volscum nomen, L.: sepulcrum: dispersis ac pene deletis hostibus, Cs.: copias multis proeliis: homines morte deletos: Curionem: toto animante deleto.—Fig., to finish, put an end to, extinguish, abolish, annul: bella: decreta: ad delendam priorem ignominiam, L.: morte omnia deleri: omnis improbitas delenda: operis famam, O.: leges una rogatione.— To blot put, obliterate, efface: memoriam discordiarum oblivione: suspicionem ex animo: turpitudinem fugae virtute, Cs.* * *delere, delevi, deletus V TRANSerase, wipe/scratch/remove (letters/marks), wipe/blot out, expunge, delete; annihilate/exterminate, kill every member of a group; put end to, end/abolish; destroy completely, demolish/obliterate/crush; ruin; overthrow; nullify/annul -
4 impello
impello ( inp-), pŭli, pulsum, 3 (archaic inf. pres. pass. inpellier, Lucr. 6, 1060), v. a. [in-pello], to push, drive, or strike against a thing; to strike, reach.I.Lit.A.In gen. (mostly poet.):B.cavum conversa cuspide montem Impulit in latus,
Verg. A. 1, 82:vocales impellere pollice chordas,
to strike, Tib. 2, 5, 3; cf. Ov. M. 10, 145:aequora remis,
id. ib. 3, 657; cf.:infidum remis marmor,
Verg. G. 1, 254:impellunt animae lintea Thraciae,
swell, Hor. C. 4, 12, 2:auras mugitibus,
Ov. M. 3, 21; cf.:maternas aures Luctus,
Verg. G. 4, 349:sensus,
Lucr. 1, 303:colles canoris plausibus, Claud. Cons. Prob. et Olybr. 175: cui patuere Alpes saxa impellentia caelum,
Sil. 11, 217: cum fretum non impulit Ister, does not strike, i. e. does not empty into, Luc. 5, 437:impulsum ab eo dextri pedis pollice,
Suet. Calig. 57:subitus antennas impulit ignis,
Juv. 12, 19.—In partic., with the access. idea of motion, to drive forward, set in motion, urge on, impel (class.):II.biremes subjectis scutulis impulsas vectibus in interiorem partem transduxit,
Caes. B. C. 3, 40, 4:(navem) triplici versu (remorum),
Verg. A. 5, 119:puppim remis velisque,
Sil. 1, 568:ratem (levis aura),
Ov. M. 15, 697:currum,
Val. Fl. 6, 6:equum calce,
Sil. 7, 697; cf.:cornipedem planta,
id. 2, 71:Zephyris primum impellentibus undas,
Verg. G. 4, 305:fluctus (ventus),
Petr. 114:aequor velis,
Tac. A. 2, 23:praemissus eques postremos ac latera impulit,
id. ib. 2, 17: utque impulit arma, i. e. brandished, flourished, Verg. A. 8, 3:remos,
id. ib. 4, 594:sagittam nervo,
to shoot, discharge, Ov. M. 11, 325:semen vehementius urinam impellit,
drives down, promotes the discharge of, Plin. 24, 19, 118, § 180:praecipitantem igitur impellamus et perditum prosternamus,
give a push to, Cic. Clu. 26, 70; Tac. A. 4, 22:procumbunt orni, nodosa impellitur ilex,
is overthrown, thrown down, Luc. 3, 440:impulit aciem,
forced to give way, broke, Liv. 9, 40, 9; cf.:hostem primo impetu impulit,
id. 9, 27, 9:impulsis hostibus castra cepit,
Vell. 2, 70, 1:impulit Vitellianos modica caede,
Tac. H. 3, 16:quem (hostem) si inpellere maturasset,
id. ib. 4, 34;78 al.— Designating the limit: in fugam atque in latebras impellere,
Cic. Rab. Perd. 8, 22:se in vulnus,
Vell. 2, 70 fin.:inque meos ferrum flammasque Penates Impulit,
Ov. M. 12, 552:ferrum capulo tenus,
Sil. 9, 382:(Aufidus) in aequora fluctus,
id. 7, 482; 14, 429:jamque diem ad metas defessis Phoebus Olympo Impellebat equis,
id. 11, 270.Trop.A.To move to a thing; to impel, incite, urge; esp., to instigate, stimulate, persuade (the predom. signif. in good prose); constr. usu. with aliquem in or ad aliquid and ut; less freq. with a terminal adverb, the inf., the simple acc., or absol.(α).Aliquem in aliquid:(β).nisi eum di immortales in eam mentem impulissent, ut, etc.,
Cic. Mil. 33, 89:hic in fraudem homines impulit,
id. Pis. 1, 1; id. Lael. 24, 89; and:in fraudem impulsus,
id. Deiot. 12, 32:in sermonem,
id. de Or. 2, 89, 363:in plurimas animum audientium species impellere,
Quint. 12, 10, 43.—Aliquem ad aliquid (so most freq.):(γ).ad quam quemque artem putabat esse aptum, ad eam impellere atque hortari solebat,
Cic. de Or. 1, 28, 126:ad veterum annalium memoriam comprehendendam impulsi atque incensi,
id. Brut. 5, 19:facile ad credendum,
id. Rep. 2, 10:aliquos ad omne facinus,
id. ib. 6, 1:ad maleficium,
Auct. Her. 2, 21, 34:ad injuriam faciendam,
Cic. Fl. 34, 85:ad scelus,
id. Rosc. Am. 14, 39:ad bellum,
id. Sull. 13, 36:ad crudelitatem,
Quint. 8, 3, 85:ad metum, cupiditatem, odium, conciliationem,
id. 3, 8, 12 et saep.—With ut:(δ).quae causa nos impulerit, ut haec tam sero litteris mandaremus,
Cic. N. D. 1, 4, 7; cf. id. de Sen. 21, 77:Germanos tam facile impelli, ut in Galliam venirent,
Caes. B. G. 4, 16, 1; Cic. N. D. 2, 66, 166; id. Rep. 3, 2; id. Fin. 3, 20, 65; Hor. Ep. 2, 2, 51 et saep.—With a terminal adv.:(ε).dum in dubio est animus, paulo momento huc illuc impellitur,
Ter. And. 1, 5, 31:impulit huc animos,
Luc. 8, 454:voluntates impellere quo velit,
Cic. de Or. 1, 8, 30.—With inf.:(ζ).fuerunt quos pavor nando capessere fugam impulerit,
Liv. 22, 6, 7:quae mens tam dira Impulit his cingi telis?
Verg. A. 2, 520; Tac. A. 6, 45; 13, 10:quendam impulit servilem ei amorem obicere,
id. ib. 14, 60; Hor. C. 3, 7, 14; Stat. Th. 10, 737; Just. 3, 1, 3; 5, 1, 4; 29, 4, 5.—With the simple acc.:(η).ut forte legentem Aut tacitum impellat quovis sermone,
to arouse, address, Hor. S. 1, 3, 65; Val. Fl. 4, 486:cum praetor lictorem impellat,
Juv. 3, 128:quis modo casus impulit hos,
id. 15, 120:vernacula multitudo, lasciviae sueta, impellere ceterorum rudes animos,
to instigate, stimulate, Tac. A. 1, 31 Ritter. (Nipperd. implere).—In pass.:(ut) qui audiunt aut impellantur aut reflectantur,
Cic. de Or. 2, 77, 312:Bellovacos impulsos ab suis principibus ab Aeduis defecisse,
Caes. B. G. 2, 14, 3:vel iratum vel impulsum ab aliis,
Quint. 11, 1, 71:hac fama impulsus Chremes ultro ad me venit,
Ter. And. 1, 1, 72:impulsus irā... Quibus iris impulsus,
id. Hec. 3, 5, 35:furore atque amentia impulsus,
Caes. B. G. 1, 40, 4:hac impulsi occasione,
id. ib. 7, 1, 3:Induciomari nuntiis impulsi,
id. ib. 5, 26, 2:Cassandrae impulsus furiis,
Verg. A. 10, 68 et saep.:quia et initio movendus sit judex et summo impellendus,
Quint. 7, 1, 10:cum simul terra, simul mari bellum impelleretur,
Tac. Agr. 25; cf.:impulsum bellum,
Luc. 7, 5; 7, 330.—Absol.: cui (daimoniôi) sempel ipse paruerit, numquam impellenti, saepe revocanti, Cic. Div. 1, 54, 122:B.qui nullo impellente fallebant,
id. Fl. 8, 20:uno ictu frequenter impellunt (sententiae),
Quint. 12, 10, 48.—To overthrow, subdue, destroy (rare): praecipitantem igitur impellamus, et perditum prosternamus, Cic. Clu. 26, 70:miseri post fata Sychaei... Solus hic (Aeneas) inflexit sensus animumque labantem Impulit,
i. e. has completely subdued, Verg. A. 4, 23:impellere ruentem,
to destroy completely, Tac. H. 2, 63 fin.:inpulsas Vitellii res audietis,
id. ib. 3, 2:inmenso Achaicae victoriae momento ad impellendos mores,
Plin. 33, 11, 53, § 149:impulsum bellum,
i. e. brought near to a close, Luc. 5, 330:impellens quidquid sibi, summa petenti, obstaret,
id. 1, 149:tum leviter est temptatum,... et nunc maximo temporum nostrorum auctore prope inpulsum,
Quint. 3, 4, 2 Spald. N. cr. -
5 inpello
impello ( inp-), pŭli, pulsum, 3 (archaic inf. pres. pass. inpellier, Lucr. 6, 1060), v. a. [in-pello], to push, drive, or strike against a thing; to strike, reach.I.Lit.A.In gen. (mostly poet.):B.cavum conversa cuspide montem Impulit in latus,
Verg. A. 1, 82:vocales impellere pollice chordas,
to strike, Tib. 2, 5, 3; cf. Ov. M. 10, 145:aequora remis,
id. ib. 3, 657; cf.:infidum remis marmor,
Verg. G. 1, 254:impellunt animae lintea Thraciae,
swell, Hor. C. 4, 12, 2:auras mugitibus,
Ov. M. 3, 21; cf.:maternas aures Luctus,
Verg. G. 4, 349:sensus,
Lucr. 1, 303:colles canoris plausibus, Claud. Cons. Prob. et Olybr. 175: cui patuere Alpes saxa impellentia caelum,
Sil. 11, 217: cum fretum non impulit Ister, does not strike, i. e. does not empty into, Luc. 5, 437:impulsum ab eo dextri pedis pollice,
Suet. Calig. 57:subitus antennas impulit ignis,
Juv. 12, 19.—In partic., with the access. idea of motion, to drive forward, set in motion, urge on, impel (class.):II.biremes subjectis scutulis impulsas vectibus in interiorem partem transduxit,
Caes. B. C. 3, 40, 4:(navem) triplici versu (remorum),
Verg. A. 5, 119:puppim remis velisque,
Sil. 1, 568:ratem (levis aura),
Ov. M. 15, 697:currum,
Val. Fl. 6, 6:equum calce,
Sil. 7, 697; cf.:cornipedem planta,
id. 2, 71:Zephyris primum impellentibus undas,
Verg. G. 4, 305:fluctus (ventus),
Petr. 114:aequor velis,
Tac. A. 2, 23:praemissus eques postremos ac latera impulit,
id. ib. 2, 17: utque impulit arma, i. e. brandished, flourished, Verg. A. 8, 3:remos,
id. ib. 4, 594:sagittam nervo,
to shoot, discharge, Ov. M. 11, 325:semen vehementius urinam impellit,
drives down, promotes the discharge of, Plin. 24, 19, 118, § 180:praecipitantem igitur impellamus et perditum prosternamus,
give a push to, Cic. Clu. 26, 70; Tac. A. 4, 22:procumbunt orni, nodosa impellitur ilex,
is overthrown, thrown down, Luc. 3, 440:impulit aciem,
forced to give way, broke, Liv. 9, 40, 9; cf.:hostem primo impetu impulit,
id. 9, 27, 9:impulsis hostibus castra cepit,
Vell. 2, 70, 1:impulit Vitellianos modica caede,
Tac. H. 3, 16:quem (hostem) si inpellere maturasset,
id. ib. 4, 34;78 al.— Designating the limit: in fugam atque in latebras impellere,
Cic. Rab. Perd. 8, 22:se in vulnus,
Vell. 2, 70 fin.:inque meos ferrum flammasque Penates Impulit,
Ov. M. 12, 552:ferrum capulo tenus,
Sil. 9, 382:(Aufidus) in aequora fluctus,
id. 7, 482; 14, 429:jamque diem ad metas defessis Phoebus Olympo Impellebat equis,
id. 11, 270.Trop.A.To move to a thing; to impel, incite, urge; esp., to instigate, stimulate, persuade (the predom. signif. in good prose); constr. usu. with aliquem in or ad aliquid and ut; less freq. with a terminal adverb, the inf., the simple acc., or absol.(α).Aliquem in aliquid:(β).nisi eum di immortales in eam mentem impulissent, ut, etc.,
Cic. Mil. 33, 89:hic in fraudem homines impulit,
id. Pis. 1, 1; id. Lael. 24, 89; and:in fraudem impulsus,
id. Deiot. 12, 32:in sermonem,
id. de Or. 2, 89, 363:in plurimas animum audientium species impellere,
Quint. 12, 10, 43.—Aliquem ad aliquid (so most freq.):(γ).ad quam quemque artem putabat esse aptum, ad eam impellere atque hortari solebat,
Cic. de Or. 1, 28, 126:ad veterum annalium memoriam comprehendendam impulsi atque incensi,
id. Brut. 5, 19:facile ad credendum,
id. Rep. 2, 10:aliquos ad omne facinus,
id. ib. 6, 1:ad maleficium,
Auct. Her. 2, 21, 34:ad injuriam faciendam,
Cic. Fl. 34, 85:ad scelus,
id. Rosc. Am. 14, 39:ad bellum,
id. Sull. 13, 36:ad crudelitatem,
Quint. 8, 3, 85:ad metum, cupiditatem, odium, conciliationem,
id. 3, 8, 12 et saep.—With ut:(δ).quae causa nos impulerit, ut haec tam sero litteris mandaremus,
Cic. N. D. 1, 4, 7; cf. id. de Sen. 21, 77:Germanos tam facile impelli, ut in Galliam venirent,
Caes. B. G. 4, 16, 1; Cic. N. D. 2, 66, 166; id. Rep. 3, 2; id. Fin. 3, 20, 65; Hor. Ep. 2, 2, 51 et saep.—With a terminal adv.:(ε).dum in dubio est animus, paulo momento huc illuc impellitur,
Ter. And. 1, 5, 31:impulit huc animos,
Luc. 8, 454:voluntates impellere quo velit,
Cic. de Or. 1, 8, 30.—With inf.:(ζ).fuerunt quos pavor nando capessere fugam impulerit,
Liv. 22, 6, 7:quae mens tam dira Impulit his cingi telis?
Verg. A. 2, 520; Tac. A. 6, 45; 13, 10:quendam impulit servilem ei amorem obicere,
id. ib. 14, 60; Hor. C. 3, 7, 14; Stat. Th. 10, 737; Just. 3, 1, 3; 5, 1, 4; 29, 4, 5.—With the simple acc.:(η).ut forte legentem Aut tacitum impellat quovis sermone,
to arouse, address, Hor. S. 1, 3, 65; Val. Fl. 4, 486:cum praetor lictorem impellat,
Juv. 3, 128:quis modo casus impulit hos,
id. 15, 120:vernacula multitudo, lasciviae sueta, impellere ceterorum rudes animos,
to instigate, stimulate, Tac. A. 1, 31 Ritter. (Nipperd. implere).—In pass.:(ut) qui audiunt aut impellantur aut reflectantur,
Cic. de Or. 2, 77, 312:Bellovacos impulsos ab suis principibus ab Aeduis defecisse,
Caes. B. G. 2, 14, 3:vel iratum vel impulsum ab aliis,
Quint. 11, 1, 71:hac fama impulsus Chremes ultro ad me venit,
Ter. And. 1, 1, 72:impulsus irā... Quibus iris impulsus,
id. Hec. 3, 5, 35:furore atque amentia impulsus,
Caes. B. G. 1, 40, 4:hac impulsi occasione,
id. ib. 7, 1, 3:Induciomari nuntiis impulsi,
id. ib. 5, 26, 2:Cassandrae impulsus furiis,
Verg. A. 10, 68 et saep.:quia et initio movendus sit judex et summo impellendus,
Quint. 7, 1, 10:cum simul terra, simul mari bellum impelleretur,
Tac. Agr. 25; cf.:impulsum bellum,
Luc. 7, 5; 7, 330.—Absol.: cui (daimoniôi) sempel ipse paruerit, numquam impellenti, saepe revocanti, Cic. Div. 1, 54, 122:B.qui nullo impellente fallebant,
id. Fl. 8, 20:uno ictu frequenter impellunt (sententiae),
Quint. 12, 10, 48.—To overthrow, subdue, destroy (rare): praecipitantem igitur impellamus, et perditum prosternamus, Cic. Clu. 26, 70:miseri post fata Sychaei... Solus hic (Aeneas) inflexit sensus animumque labantem Impulit,
i. e. has completely subdued, Verg. A. 4, 23:impellere ruentem,
to destroy completely, Tac. H. 2, 63 fin.:inpulsas Vitellii res audietis,
id. ib. 3, 2:inmenso Achaicae victoriae momento ad impellendos mores,
Plin. 33, 11, 53, § 149:impulsum bellum,
i. e. brought near to a close, Luc. 5, 330:impellens quidquid sibi, summa petenti, obstaret,
id. 1, 149:tum leviter est temptatum,... et nunc maximo temporum nostrorum auctore prope inpulsum,
Quint. 3, 4, 2 Spald. N. cr.
См. также в других словарях:
On the Detection and Overthrow of the So-Called Gnosis — On the Detection and Overthrow of the So Called Gnosis, today also called On the Detection and Overthrow of Knowledge Falsely So Called[1] (Greek: ἔλεγχος και άνατροπή της ψευδωνύμου γνώσεως, lit. Elenchus and Overturning of the Pseudonymous… … Wikipedia
haunch bone — Hip Hip, n. [OE. hipe, huppe, AS. hype; akin to D. heup, OHG. huf, G. h[ u]fte, Dan. hofte, Sw. h[ o]ft, Goth. hups; cf. Icel. huppr, and also Gr. ? the hollow above the hips of cattle, and Lith. kumpis ham.] [1913 Webster] 1. The projecting… … The Collaborative International Dictionary of English
Hip — Hip, n. [OE. hipe, huppe, AS. hype; akin to D. heup, OHG. huf, G. h[ u]fte, Dan. hofte, Sw. h[ o]ft, Goth. hups; cf. Icel. huppr, and also Gr. ? the hollow above the hips of cattle, and Lith. kumpis ham.] [1913 Webster] 1. The projecting region… … The Collaborative International Dictionary of English
Hip bone — Hip Hip, n. [OE. hipe, huppe, AS. hype; akin to D. heup, OHG. huf, G. h[ u]fte, Dan. hofte, Sw. h[ o]ft, Goth. hups; cf. Icel. huppr, and also Gr. ? the hollow above the hips of cattle, and Lith. kumpis ham.] [1913 Webster] 1. The projecting… … The Collaborative International Dictionary of English
Hip girdle — Hip Hip, n. [OE. hipe, huppe, AS. hype; akin to D. heup, OHG. huf, G. h[ u]fte, Dan. hofte, Sw. h[ o]ft, Goth. hups; cf. Icel. huppr, and also Gr. ? the hollow above the hips of cattle, and Lith. kumpis ham.] [1913 Webster] 1. The projecting… … The Collaborative International Dictionary of English
Hip joint — Hip Hip, n. [OE. hipe, huppe, AS. hype; akin to D. heup, OHG. huf, G. h[ u]fte, Dan. hofte, Sw. h[ o]ft, Goth. hups; cf. Icel. huppr, and also Gr. ? the hollow above the hips of cattle, and Lith. kumpis ham.] [1913 Webster] 1. The projecting… … The Collaborative International Dictionary of English
Hip knob — Hip Hip, n. [OE. hipe, huppe, AS. hype; akin to D. heup, OHG. huf, G. h[ u]fte, Dan. hofte, Sw. h[ o]ft, Goth. hups; cf. Icel. huppr, and also Gr. ? the hollow above the hips of cattle, and Lith. kumpis ham.] [1913 Webster] 1. The projecting… … The Collaborative International Dictionary of English
Hip molding — Hip Hip, n. [OE. hipe, huppe, AS. hype; akin to D. heup, OHG. huf, G. h[ u]fte, Dan. hofte, Sw. h[ o]ft, Goth. hups; cf. Icel. huppr, and also Gr. ? the hollow above the hips of cattle, and Lith. kumpis ham.] [1913 Webster] 1. The projecting… … The Collaborative International Dictionary of English
Hip rafter — Hip Hip, n. [OE. hipe, huppe, AS. hype; akin to D. heup, OHG. huf, G. h[ u]fte, Dan. hofte, Sw. h[ o]ft, Goth. hups; cf. Icel. huppr, and also Gr. ? the hollow above the hips of cattle, and Lith. kumpis ham.] [1913 Webster] 1. The projecting… … The Collaborative International Dictionary of English
Hip roof — Hip Hip, n. [OE. hipe, huppe, AS. hype; akin to D. heup, OHG. huf, G. h[ u]fte, Dan. hofte, Sw. h[ o]ft, Goth. hups; cf. Icel. huppr, and also Gr. ? the hollow above the hips of cattle, and Lith. kumpis ham.] [1913 Webster] 1. The projecting… … The Collaborative International Dictionary of English
Hip tile — Hip Hip, n. [OE. hipe, huppe, AS. hype; akin to D. heup, OHG. huf, G. h[ u]fte, Dan. hofte, Sw. h[ o]ft, Goth. hups; cf. Icel. huppr, and also Gr. ? the hollow above the hips of cattle, and Lith. kumpis ham.] [1913 Webster] 1. The projecting… … The Collaborative International Dictionary of English